ارائه یک چارچوب تصمیمگیری ناهمگن مبتنی بر مدلسازی ریاضی برای انتخاب پرتفوی سهام با تأکید بر ارزشگذاری نسبی صنایع در بازار سرمایه ایران
چکیده
انتخاب پرتفوی بهینه همواره یکی از مسائل اساسی تصمیمگیری در حوزه سرمایهگذاری بوده است، در این میان، ناهمگنی صنایع و تفاوت ساختار مالی شرکتها، پیچیدگی این تصمیمگیری را افزایش داده و لزوم استفاده از رویکردهای ارزشمحور و نظاممند را برجسته میسازد. پژوهش حاضر با هدف ارائه یک چارچوب تصمیمگیری ناهمگن مبتنی بر مدلسازی ریاضی، به انتخاب پرتفوی سهام با تأکید بر ارزشگذاری نسبی صنایع در بازار سرمایه ایران میپردازد. جامعه آماری پژوهش شامل شرکتهای پذیرفتهشده در بازار اول و دوم بورس اوراق بهادار تهران و همچنین بازارهای اول و دوم فرابورس است که پیش از سال ۱۳۹۷ وارد بازار سرمایه شدهاند. دادههای پژوهش شامل اطلاعات صورتهای مالی و نسبتهای مالی شرکتهاست که طی دوره زمانی ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۱ از پایگاههای اطلاعاتی رسمی استخراج شدهاند. در مجموع، ۴۲۰ سهم از ۴۲ صنعت مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. در گام نخست، برای هر سهم یک تابع ارزش بر اساس مجموعهای از معیارهای مالی محاسبه شد و سپس با استفاده از میانگین نسبی شاخص ارزش نهایی هر سهم در سطح صنعت تعیین گردید. این شاخص بهعنوان معیاری برای سنجش مطلوبیت نسبی سهام به کار گرفته شد. در ادامه، سهام با مطلوبیت بالاتر وارد یک مدل بهینهسازی ریاضی شدند و پرتفوی بهینه با هدف حداقلسازی ریسک تشکیل گردید. نتایج نشان میدهد سهامی که از میانگین نسبی بالاتری در تابع ارزش برخوردارند، سهم مؤثرتری در پرتفوی بهینه دارند و چارچوب پیشنهادی قادر است ترکیبی متوازن از سهام متعلق به صنایع ناهمگن را با رویکرد کنترل ریسک ارائه دهد.
کلیدواژهها: بهینه سازی، پرتفوی سهام، تابع ارزش، ریسک، بازار سرمایه
گاهشمار انتشار
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 2026 غزاله پارسامهر (نویسنده); سید محمدرضا داودی (نویسنده مسئول); سعید آقاسی (نویسنده)
این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.
